ترسناک نیست؟

یه چیز تو این اتفاقات برای من ترسناک بود و اون اینه که کسی که به نیروی امنیتی حمله میکرده یا آتش گرفتن یک نیروی امنیتی رو از نزدیک دیده فرداش به عنوان همکار یا همکلاسی میاد کنار شما کار میکنه یا درس میخونه

ماه خدا

خدا رو شکر ماه رمضون نزدیکه و میتونه من رو از این حس پوچی نجات بده

با ملاک مهم صحبت کنیم

یه بنده خدایی یک سری راهنمایی برام داشت ولی همه اش نقل قولی بود

اونم نه از معصوم یا حالا دانشمندی چیزی

مادربزگم میگفت فلان پدربزرگم میگفت بهمان فلان چیز رو بابام بهم گفته 

واقعا نمیدونم پیش خودش چی فکر میکرد که اینو میگفت مگه بابای تو باید برای من ملاک باشه

دیکتاتوری که شاخ و دم نداره

من اصلا آدم اهل بحث کردنی نیستم و دنبال اینم که کار کنم وقتی هم که کارم رو شروع کردم مدیر منابع انسانیمون گفت ایشون از همون اول شروع به کار کرد و خیلی با ما صحبتی نکرد.

جوری که برادر دکتر گفته بود این اصلا حرف میزنه؟

تو محل کار که بحث راه میفته بارها گفتم که خیلی ادم اهل بحثی نیستم ولی میگن بیا با ما بحث کن مثلا همکار دهه هشتادی میگه که از چی میترسی با ما همراهی نمیکنی خب آخه از چی بترسم؟

وقتی میدونم بوی کباب شنیدید ولی دارند خر داغ میکنند خب طبیعیه که باهاتون همراه نشم.

بعد نمیدونم به اینا چه جوری اثبات کنم اشتباه میکنند ضمن اینکه من یه روی سگ هم دارم که این رفقا ندیدند یهو عصبانی میشم و در جواب ما عزاداریم ما عزاداریم های این دوستان برمیگردم میگم به درک که عزادارید والا انتظار دارند همه زندگیشون رو رها کنند چون اینا عزادارند.

یه حرکتی رو شروع میکنند خودشون رو به کشتن میدن بعد حالا میگن ما عزاداریم چرا از ما حمایت نمیکنید؟

یکبار با مدیرمون بحثم شد برگشت گفت ما میخوایم بسیجی رو بزنیم ولی اون غلط میکنه بزنه خب من هم برگشتم گفتم پس شما دیکتاتورید دیگه

حالا تا چند روز رفته بود تو ذهنش میگفت من دیکتاتورم هان:)

امنیت روانی

بیشتر از شرایط بد اقتصادی اونچیزی که برای من نگران کننده است ناامنی روانی داخل کشوره

 

خدا رو شکر

پیشاپیش میرم به سمت اینکه آیا راهپیمایی دیروز رو شرکت کردی یا نه؟

خدا رو صد هزار مرتبه شکر که صبح بعد از اذان خوابم برد و بیدار نشدم که مجبور بشم دروغ بگم

شما جای من

شما جای من وقتی میبینی همکارت برمیگرده و با قلدری میگه ما حق داریم بسیجی رو کتک بزنیم ولی اون این حق رو نداره دوست نداری بری راهپیمایی شرکت کنی تا حالش گرفته بشه؟

شاید خودخواهانه به نظر برسه ولی آیا این تفکری که دارند دیکتاتورگونه نیست آیا نباید در برابر این جماعت ایستاد؟

تفکری که دین و جمهوری اسلامی رو یکسره زیر سوال میبرن، آیا نباید بهشون ثابت کرد که جمهوری اسلامی پایداره همواره؟

وقتی میبینم همکارم میگه خیلی تلاش کردم تا مادرم رو از نماز خوندن منصرف کنم آیا نباید تو راهپیمایی شرکت کنم تا بهش یه جواب محکم بدم که هم جمهوری اسلامی و هم دین هنوز جایگاه مهمی تو کشور دارند؟

یه لذت خاصی داره ولی ریسکش بالاست

حقیقتش خیلی دوست دارم برم راهپیمایی ۲۲ بهمن عکسش رو تو تلگرام استوری کنم مدیرم ببینه یه مقدار حالش گرفته بشه ولی میترسم لج کنه باهام بخواد منو تحت فشار بذاره

ضعف اعتقادی

مدیرمون برگشته میگه امام حسن در واقع به معاویه باخته چون خلافت رو داده به معاویه

کاش مردم ما انقدری ضعف اعتقادی نداشتند بعدش هم مگه بازیه که برد و باخت داشته باشه؟

به خاطر همین ضعف اعتقادیه که خیلی ها میتونند راحت فریبشون بدن.

برای مخاطبان عزیز

احساس کردم که دو تا پست قبلی خیلی کلی گویی هستش به همین علت پاک شدند

این رو هم به خاطر مخاطبان عزیز نوشتم که اطلاع داشته باشند.