همکارم این بخش از رساله امام(http://www.imam-khomeini.ir/fa/c78_63633/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8/%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87_%D8%AA%D9%88%D8%B6%DB%8C%D8%AD_%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B3%D8%A7%D8%A6%D9%84/%D9%85%D8%B3%D8%A7%D8%A6%D9%84_%D9%85%D8%AA%D9%81%D8%B1%D9%82%D9%87_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%86)رو باز کرده بود و بهم گفت چرا یه آدم اصلا باید همچین چیزی به ذهنش خطور کنه، حقیقتش جوابی براش نداشتم، اینجا نوشتم شاید کسی جوابی داشت.
لینکتون کامل تو پست نیست.
نگران شدم گفتم حالا چی هست.
این ها که چیز های خوبیه :/
منظورت شیر دادن بود ؟
لفظ خطور کردن لفظ درستی نیست بنظرم چون حاکی از تخیل کردنه در حالی که فقیه موظفه آنچه توسط شرع بیان شده رو به صحیح ترین روش ممکن و بدون دخل و تصرف استنباط کنه . ضمن اینکه نباید چنین مسائل در بستر دنیای مدرن امروزی تفسیر کرد . دنیا تازه ۵۰ ۶۰ سال هست به شکل امروزی مدرن شده و چه بسا کمتر . تا قبل از اون صدها سال دایه داشتن در همه جای دنیا رواج داشته و برای بقا یک امر ضروری بوده . ضمن اینکه هر حکمی لزوما به معنی وجود ما به ازای خارجی نیست . مثلا قانون جزا ؛ کلی آدم هستند که سالها عمر میکنند و حتی به این کتاب قانون و مسائلش احتیاج پیدا نمیکنند.
با این حال شنیدن اینجور مسائل و شبهات خیلی مغتنم هست . از این جهت که وقت بذاری که مطالعه کنی یا بپرسی . در همین پرسش ها و تلاش ها برای پیدا کردن جواب خودش حکمتی هست . پیشنهاد میکنم از این موضوع سرسری نگذرید
باز نمیکنه