امروز تو مترو دیدم یه نفر عکس بک گراند گوشیش رو بهم نشون داد که موجود عجیبی بود و گفت این خداست فهمیدم حالش خوب نیست ولی به جای اینکه جامو عوض کنم همونجا نشستم و تا مقصدش که طولانی هم بود با هم صحبت کردیم یعنی اون سوال میپرسید و من جواب میدادم
تجربه عجیبی بود.
یه بار دیگه همون استاد تو گروه اومد از چیزهایی که بچه ها ته برگه برای نمره مینویسن عکس گرفت و گذاشت تو گروه همون موقع رضا بهم پیام داد که به نظرم کارش قشنگ نیست و درست هم میگفت.
یه استاد داشتیم براش پاورپوینت برده بودم که پاورپوینت خوبی نبود با لحن بدی برگشت گفت پاورپوینتت اینه.
رفته بودم تو خودم که از کار خودش پشیمون شده بود و یادم نیست دقیقا چه دیالوگی گفت که مثلا از دلم در بیاد ولی کاش ساد بگیریم در هر جایگاهی هستیم زبان به سرزنش و تمسخر دیگری نگشاییم.
باید استفاده از شبکه های اجتماعی رو تا حد ممکن کاهش بدم و فقط در حد ضرورت استفاده کنم